Dywanik boho

Uwielbiam ten czas kiedy powoli lato ustępuje miejsca jesieni. Świat nabiera niezwykłych barw. No i oczywiście coraz dłuższe wieczory cudownie wypełnia czas z drutami.... Rozmarzyłam się...
Dzisiaj wrzucam zdjęcia mojego ukochanego dywanika "boho"-jak go nazwała Iwonka. Powstał on w środku lata, lecz nie było dotąd czasu żeby zrobić mu parę zdjęć. I choć zrobiony na szydełku (zdecydowanie wolę druty) przyznam, że uwielbiam go. Idealnie wpasował się w klimat kuchni.

Ściskam Was mocno i dobrej nocy życzę.

Retro szafeczka

Kolejny przedmiot, tym razem szafkę, która prawdopodobnie była kiedyś elementem staromodnego kredensu, ocaliłam przed niechybną zagładą na śmietnisku. Szafka była w stanie żałosnym - łuszczący się lakier, który kiedyś był żółty, jedne drzwiczki smętnie zwisające na jednym zawiasie, ubytki w drewnie prawdopodobnie po sękach, które opuściły lata temu deski, w których tkwiły. Szafka wyglądała tak, że tylko OIOM ją mógł uratować :) Reanimacja trwała cały dzień. Najpierw zdzieranie starego lakieru, potem szlifowanie, polerowanie, szlifowanie i polerowanie. Jak już dokopałam się do żywego drewna przyszła pora na wymianę zawiasów i wypełnianie ubytków w drewnie specjalną szpachlą. A potem znów polerowanie jak szpachla wyschła. W końcu mogłam przystąpić do malowania. Wymyśliłam sobie, że zrobię ją w stylu retro, żeby wyglądała na jeszcze starszą niż była w rzeczywistości - oj ta pokrętna logika ;) Najpierw malowałam ją bejcą, a właściwie dwoma kolorami bejcy. Potem suchy pędzel zanurzyłam w białej emulsji akrylowej i nierównomiernie powycierałam go w szafkę, a na końcu pomieszałam jeszcze farby, żeby uzyskać kolor brudno lawendowy i małym pędzelkiem gdzieniegdzie musnęłam drzwiczki szafki. Jak wyschła zamontowałam haczyk do powieszenia i bawełnianą koronkę na półkę, żeby jeszcze podkreślić retro charakter szafki.

Szafka po renowacji pasuje zarówno do wnętrz rustykalnych, jak i loftów, czy wnętrz industrialnych. W przypadku tych ostatnich wystarczy usunąć z półki zdobienie w postaci bawełnianej koronki. A teraz wisi dumnie w moim salonie i cieszy oczy nie tylko moje :) Jeszcze tylko nie zdecydowałam co w niej poukładam - kolekcję dzwonków, aniołów, ptaszków, koników, a może czeka na zupełnie coś nowego? Kto to wie :)

W każdym razie kolejny projekt skończony a ja nieustannie będę Was namawiać, żebyście się dwa razy zastanowili zanim coś wyrzucicie na śmietnik :)

Serdeczności :)

Lawendowo mi ;)

Oj szeroko i to bardzo się uśmiechałam do Iwony o te podkładki. Zakochałam się w nich od pierwszego spojrzenia. Wiedziałam, że są w kiepskim stanie, lecz nie spodziewałam się, że kupuje je z lokatorami ;) (będę miała przechlapane jak się korniki u Iwony zadomowią ).
Gdy je wczoraj odbierałam oniemiałam - są cudne!
W obawie przed inwazją korników, nie miałam śmiałości prosić o pomalowanie kolejnego łupu z rupeciarni. Pokornie wzięłam resztki farby z podkładek i wysłuchałam instrukcji odnośnie malowania.
I przystąpiłam do działania! Najtrudniejsze w tym okazało się pozbycie małego pomocnika ;)
A oto moja przemiana ;)

I w taki oto sposób stałam się posiadaczką pięknego lawendowego kompletu.
I aż sama sobie zazdroszczę tak pięknego prezentu na pożegnanie zimy ;)

A dziś mam dzień wagarowicza ;)
Pięknego dnia Wam życzę.

Lawendowe podkładki

Jakiś czas temu Dorota nabyła w rupieciarni za przysłowiowe dwa złote komplet drewnianych podkładek pod szklanki. Z uśmiechem na twarzy przyniosła je do mnie, mówiąc "zrób mi je. Najlepiej fioletowe albo lawendowe, żeby były". Zajrzałam do siatki i odechciało mi się robić, jak zobaczyłam w jakim stanie owe podkładki są :) Swoje odleżały ale dziś się zaparłam i zabrałam do reanimacji podkładek.

Oto jak rzeczone wyglądały zanim cokolwiek przy nich zrobiłam:

Potem nastąpiło czyszczenie papierem ściernym łącznie z usuwaniem chyba korników, które zamieszkały pod korkiem, szpachlowanie, znów polerowanie i w końcu malowanie. Akurat ta ostatnia czynność sprawia mi wiele przyjemności :) Jeszcze tylko wypełniłam środki podkładek, przymocowałam mosiężny element w innym miejscu, bo jednego z oryginalnie dwóch brakowało i po prawie pięciu godzinach dłubania gotowe. Ciekawe jak je ocenicie po przemianie.

Teraz podkładki wyglądają tak:

Pięknego wieczoru Wam życzę, a ja idę doczyścić dłonie z lawendy ;)